GÜZEL ŞEYLER BİZİM TARAFTA

Geçen sezondan beridir ki bu oyuna ha gittim ha gidicem diyerekten aylarımı geçirdim! Ve sonunda oyun bitmeden teşrif edebildim hem de yine son anda gelmeyen birinin bileti sayesinde : )

Eczane konuları ile alakalı tiyatrocu arkadaşım Burkay ve tiyatro konularıyla alakalı tiyatrocu arkadaşım Arda ile Santralİstanbul’un tozlu yollarına çıkmak üzere AKM önünde buluşmayı denedik. Oysa servis beklemeye nedense niyetimiz yoktu ve buluşur buluşmaz atladık taksiye ve gittik Santralİstanbul’a..

İlk önce kapı girişini keşfedebilmek için biraz zaman geçirdik.. Bu konuda çok girişken olduğumuzu söyleyemiycem ama kapıyı bulduk neyse ki : )

Oyunda bir kulaklık teçhizatı olduğundan haberdardık, hatta Burkay kendi şahane inanılmaz süper kulaklığını unuttuğu için de yolda baya hayıflandı. Ama Krek işin ucuzuna kaçmamış, kaliteden şaşmamış ve Sennheiser ses sistemini seyircisinden esirgememişti! Çok tatlısınız :)

Kimlik karşılığı gişeden aldığımız kulaklıklarımızla kapıda sıra olduk, kapı açılınca da usulca içeri girdik yerleştik. Tabii ki farklı bir sahne düzeneği görmüş kişiler olarak sahneyi uzunca inceledik.

Komik bir de anektod aktarmak isterim o anlardan.. Görevli bir arkadaş, oyun başlamadan hemen önce geldi ve dedi ki ; “lütfen kulaklıklarınızın çalışıp çalışmadığını kontrol edin.. eğer oyun sırasındakulaklığınızda bir arıza olursa arkada duran arkadaşıma dönüp işaret edebilirsiniz..” diye devam ederken seyirciler arasından bir kendini bilmez “iki adet çıkışımız bulunmaktadır…” dedi ve espri yapmaya çalıştı..Ben size daha da bişey demiyorum seyirci! Cık cık cık…

Işık karardııı ve kulaklığımız çalışmaya başladı…

Evlerine hırsız girmiş bir çiftimizin diyaloglarıyla başlayan oyun, kendilerinin kavgası ile devam ediyor. Sonrasında hayatlarına giren başörtülü genç kız ve sevdiği adam ile işler yön değiştirmeye başlıyor. Bir anda iki farklı hayat iç içe giriyor. İki farklı bakış açısı, iki farklı ilişki biçimi, birçok farklı hayat detayı.. Kendi kalemlerinden söylemek gerekirse ; “Korkaklar ülkesinde sevmek suç, sevenler tutsak.”

Oyun insanı düşündürüyor.. Daha güzel şeyler kimin tarafında acaba hakkaten? Yoksa herkesin kendi gördüğü yerde midir en güzelleri? Yaşayabildiklerin midir ? Görebildiklerin mi? Yoksa göremediklerin mi? Ya da gerçekten bizim taraf ve sizin taraf var mıdır? İki tarafta da aynı şeyler yaşanıyor olmasın sakın.. Kim bilir hangimiz daha çok sevebilir, daha çok feda edebilir.. Kim daha korkaktır..Kim daha cüretkar..

Oyunu camekan arkasından seyretmek garip.. Ama şahane.. Bi kere siz seyirci olarak dışarıdasınız! Dikizleyensiniz.. Bakansınız.. Ama acaba görebilen misiniz ?

Ses sistemini nasıl kurguladılarsa her ses, her nefes, her dokunuş kulaklarınızın içinde ve her şey çok temiz. Adeta bir sinema filmi izler gibisiniz. Üstelik olayın da tam içindesiniz. Sanki yan komşunuzda oluyor bütün bunlar ve aranızdaki duvar aslında camdan gibi.. Ya da duvara cam bardak dayamışsınız da izliyormuşsunuz gibi..

Durum bu kadar samimiyken oyunculuklar da sade ve doğal olunca işin tadı kat kat artıyor. Öykü Karayel gerçekten de sezon boyu aldığı övgüleri ve ödülleri hak ediyormuş. Partneri Ozan Çelik çok başarılı.. Tülin Özen çok güzel yansıtıyor o hepimizin bir parçasına sahip karakterini.. Bartu Küçükçağlayan.. Canım.. Güzel kardeşim.. Çok güzel oynuyorsun da.. Rica etsek artık başka bir karakter izletsen bize.. Tamam, anladık bu karakteri çok iyi yansıtıyorsun.. Ama bi değiş be arkadaş! Seni kaç oyunda izledim bak ; Şeylerin Şekli, Hoop Gitti Kafa, Bomba, Güzel Şeyler Bizim Tarafta. Bak şaka maka 4 olmuş! İyisin, hoşsun, çok başarılısın ama halk senden değişim bekliyor Bartu! Seni seviyoruz.

Oyun bitti, oyuncular selama çıktılar ve ben şunu düşündüm ; “Şimdi karşılarında 50 tane kulaklıklı insan görüyor, bence karşında seni alkışlayan 50 uzaylı görmek gibi bişeydir..” Ben olsam baya gülebilirdim zira bence çok komik bir görüntü : )

Oyunda en çok beğendiğim şeylerden birisi de kostümlerdi. İçinde bulunulan toplumsal hale çok uygun, en ince detayıyla düşünülmüş. Çok şık!

Oyunu yazan yöneten Berkun Oya’nın ellerine sağlık.. Daha çok oyunlar yapsın, daha farklı şeyler denesin bize de deneyimletsin diye bekliyoruz.

Ben derim ki bu sezon hala devam etmekteyken bu oyunu kaçırmayın. Bakın bakalım güzel şeyler ne taraftaymış..

GÜZEL ŞEYLER BİZİM TARAFTA / KREK
Yazan Yöneten : Berkun Oya
Işık : Cem Yılmazer
Oyuncular : Bartu Küçükçağlayan, Ozan Çelik, Öykü Karayel, Tülin Özen
www.krek.net

BİR OYUN OKUMAK – İKİ DÜNYA OTELİ (HOTEL DES DEUX MONDES)

Geçenlerde ilk defa bir okuma tiyatrosuna iştirak ettim. Ama bu işin hikayesi pek bi aylar öncesine dayanıyor. Siz de anlatayım da bilin :)

Aylardan Ekim, yıl 2010.. Barış ve Onurs’un gizli işler peşinde olduğunu sezip, neyin peşinde olduklarını bulmak için çeşitli girişimlerde bulunuyorum. “Pazar günü gidilecek bir etkinlik” kadarını duyabiliyorum, gerisi adeta sır! Merakımdan sorunca da uyuzluklarından cevap vermiyorlar.
Neyse ki Marc Zuckerberg çıkmış Feysbuk icat etmiş. Ordaki bir etkinlik duyurumunda, katılanlar listesinde ikisinin de adı geçince düğüm kendiliğinden çözülüyor. Bu iki adam meğerse Eric Emmanuel Schmitt’in eseri İki Dünya Oteli’nin okuma tiyatrosuna gideceklermiş, hem de yazar da orda olup söyleşi gerçekleştirecekmiş.

Fekat ne yazık ki o sabah Taksim’de patlayan bomba sebebiyle etkinlik iptal edildi ve dostlarım gizli planlarından mahrum kaldılar.

Bunların üzerinden günler günler geçti ve etkinlik duyuruları tekrar yapılmaya başlandı. Onurs’un sınavları dolayısıyla katılamadığı okuma tiyatrosuna Barış ve ben iştirak ettik, mekan Fransız Kültür Merkezi.

Çok yüksek katılım beklemediğim etkinlikte sandığımın aksine salonu dolduracak kadar izleyici vardı. Bekleme Salonu ile büfe&cafe arası mekana ayak basar basmaz Mert Turak ile karşılaştık, selamlaştık. Kendisini Cabaret’te izlemiştim, sahnede insan devleşiyormuş arkadaş, kendisi gözüme bir ufak tefek gözüktü ki sormayın. “Bu adam bu kadar cüce miydi?” diye sordum hem kendime hem Barış’a :)

Neyse çok uzattım yine, içeri girdik ve okuma başladı. Dekorsuz, sadece 8 sandalye ile oluşturulmuş bir sahne düzeni.. Sahneyi sadece 2 bölüm olarak kullanan ve en sadesinden bir mizansen ile icra edildi oyun. Yani meğersem aslında sadece okuma değilmiş :) İlk yarım saatlik dilimde kalan bir 5 dakika kadar daralmış olsam da sonrasında kendime geldim ve 125 dakika kadar ve arasız süren oyundan yeterli ve gerekli hazzı aldım.

Özellikle belirtmek isterim kii oyun çok iyiydi. “Yazarın hayal ile gerçek, yaşam ile ölüm, komedi ile trajedi arasında bir yerdeki metafizik bir kararsızlığı anlatan...” şeklinde tanıtılan oyun, bu dünya ile öbür dünya arasında kalmış insanlarla haşır neşir ediyor bizi.. Ama ruhani falan bir durum değil.. Akıllarında “Ölücek miyim yoksa yaşayacak mıyım?” sorusuyla, “İki Dünya Oteli”nde bir doktor ve hastabakıcılar tarafından ağırlanıyor bu insanlar.

Pekii “Eric Emmanuel Schmitt kimmiş?” dersek ; “ Eric-Emmanuel Schmitt, bugün uluslararası repertuarda bir klasik olmuş olan, Freud ve belki de tanrı arasındaki farazi bir karşılaşmayı anlatan Le Visiteur (Ziyaretçi) isimli eseri ile önce tiyatroda tanındı. Bu eseri kısa sürede Petits Crimes Conjugaux (Evlilikte Ufak Tefek Cinayetler) gibi başarılı eserleri izledi. Yazarın okuyucular ve eleştirmenlerden övgü alan yapıtları birçok kez Moliere ve Academie Française’in Büyük Tiyatro Ödülü’ne layık görüldü. Eserleri 43 dile çevrilen yazarın tiyatro oyunları ise 50’den fazla ülkede sahnelenmektedir. Tiyatro seyircisi , Eric-Emmanuel Schmitt’i Oscar ve Pembeli Meleği adlı tiyatro oyunu ve tüm dünyada ses getiren İbrahim Bey ve Kuran’ın Çiçekleri adlı sinema filmiyle tanımaktadır.”

Ve Diğer Şeyler Topluluğu tarafından sahnelenen oyunda Mert Turak ve Tülin Özen göz dolduruyor. Herkesin elinde spiralli textler varken Mert Turak sadece sayfalardan oluşan bir text kullandı, heralde tazrı bu :) Gerçi oyunun yarısını da ezberlemişti zaten..

Oyun çıkışında tebriklerimizi sunar iken oyuncuların tebrikler karşısındaki şaşkınlığı da diğer bir ilginçlikti :) Elif Ongan Tekçe dedi ki “ bu ekip o kadar çok değişti ki, son haliyle ancak bugün biraraya gelebildik” Yani pek bir provasız çıkılmış sanırım, fakat biz seyirci milleti olarak bunun ayırdına hiç mi hiç varmadık :) Neticede okuma tiyatrosu, çok değişikli bir reji, aman da aman kostümler, makyajlar, müzikler beklemiyorduk zaten..

Ya da belki bu beklentide olanlar da mı vardı ? Ya da ben mi beklentilerimi çok düşük tuttum ? Ya da.. Ya da.. Daha çok şey mi aramalıydık oyunda.. Bilemiyorum..

Bir ilk deneyimden daha memnuniyetle ayrıldım. İyi bir oyundan daha haberdar oldum. Üzgünüm size bu etkinliğe gidin diyemiyorum çünkü ikincisi yapılır mı hiç bilemiyorum.. Olmazsa metni bulursanız onu okuyabilirsiniz :)

Barış’a teşekkürlerimi sunuyor, başka başka etkinliklerde görüşmek üzere sizlere de saygılarımı sunuyorum..

Oyunda emeği geçenler ; Ve Diğer Şeyler Topluluğu Genel Sanat Yönetmeni Yeşim Özsoy Gülan ve Oyuncular ; Tülin Özen, Mert Turak , Ünal Sılver, Elif Ongan Tekçe, Gülce Uğurlu,Turgay Kantürk, Efe Deprem ve Begüm Akkaya.(Umarım birkaç kez değişen kadro sebebiyle yanlış isimler yazmamışımdır, eğer öyleyse lütfen uyarmaktan çekinmeyiniz..)

Not: Yazıda kullandığım görseller, oyunun temsilini gerçekleştiren, dünyanın bilemediğim yerlerindeki tiyatroların oyun afişleridir..