Mekan Artı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mekan Artı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Ocak 2012 Cuma

BİR BÖLÜNMÜŞLÜĞÜN HİKAYESİ - ÇOK HÜCRELİ BÖLÜNEN

Günlerden geçen haftaydı.. Sayın Çöllü ile bir süredir oyun izleyememiş olmanın verdiği üzüntüyle süzülürken kendisinden bir teklif geldi. Dedi ki bi oyun var adı “Çok Hücreli Bölünen” oynayan kızı pek övüyolar bi gidelim görelim. Dedim ki hiç durmayalım!

Koşturmacalı bir haftasonunun cumartesi akşamında haldır haldır yağan yağmur saolsun çizmelerimden içeri süzülmüş, geç kalmamak için beşiktaştan bindiğim taksi nedense Nişantaşı yolundan gitmeyi tercih edip beni trafiğin göbeğine sürüklemişti. Açlıktan zil çalan karnım ise bütün bunlara tuz biber olmaktaydı. Murphy oralarda olmalıydı!

Bütün bu felaketlerle cebelleşirken Mekan Artı yollarına ulaşmayı nasıl olduysa başardık. Hedefimizde ise “Çok Hücreli Bölünen” vardı. İtiraf ediyorum, oyunu o güne kadar duymamıştım. Hata etmişim, bilemedim!


Oyun, Ufuk Tan Altunkaya tarafından yazılmış, Aybike Esin Tumluer tarafından hazırlanmış ve oynanıyor. İçimizdeki bölünmüşlüğün hikayesini anlatıyor..

Broşürümsü şöyle diyor ; “O kadar çoklar ki.. Her yerdeler, yüzümü, yüzümüzü çevirdiğimiz her yerde.. Beni oluşturuyorlar, bizi oluşturuyorlar.. Burayı oluşturuyorlar.. Yokluğumuzu oluşturuyorlar.. Her gün başkasını yaşamıyor musun sen de? Bazen aldırmıyor, bazen güldürmüyor musun? Bazen ağlamıyor musun? Herkes içinde. Herkes sende.. Hepimiz artık o normal anormallerdeniz. Hepimiz artık İnayet’iz..”

Gerçekten de içimizde, aramızda, dünyamızda yaşayan karakterler can buluyor oyunda. Kılıktan kılığa giriyor Aybike Esin Tumluer ve bizi gülmekten kırıp geçiriyor. O bir Cihangir’li! O bir aktivisit! O bir solcu! Hayır hayır o bir sağcı! Yok yok o bir cinci hoca! Amaaaaaannn o hepsi işte.. Tıpkı bizim gibi : )


Sokakta gördüğümüz binlerce tip var ya hani hep konuşuruz üstüne.. Ya da arkasından.. İşte onların hepsini bu oyunda izlemek mümkün. Şu yorum çıktı oyun bitiminde bizden ; “Hani biz hep konuşup konuşup gülüyoruz ya, işte bunlar oturup onu oyun yapmışlar” Fakat bu demek değildir ki oyun sıradan.. Bu demektir ki içimizdeki binlerce komik, bir sahnede toplanmış bize oyun oynuyorlar.

Ele aldıkları konular ve kişiler arasında kendiler de var üstelik. Tutmuş alternatif tiyatro mekanlarını dolamışlar dillerine : ) “Neymiş efendim alternatifmiş! Aha bak elim tavana değdi! Al sana alternatif tiyatro!” Bununla da kalmamış, in-yer-face akımını yazıp çizmişler..

Valla ne yazdılarsa çok iyi ve kararında yazmışlar, gülmekten gözümden yaşlar geldi! Aybike Esin Tumluer sahnede acaip bir enerji topu! Neyse ki oyun 1 saat kadar sürüyor yoksa çıkışta yorgun düşüp bayılabilirsiniz : ) Bu haliyle çok kıvam!

Kendisiyle çıkışta bir miktar muhabbet ettik, yedik, içtik.. Acaip bir karşı duruşu var hayata.. Lafını zerre çekinmeden söylüyor çatır çatır.. Meğer sahnedeki enerjisi orjinalmiş : ) Hatta bana da biraz kızdı, “oyunları beğenmiyosan beğenmiyorum diye yaz arkadaş lafı kıvırma” dedi!

Oyunun içerdiği süprizlerle ilgili tabii ki detay vermeyeceğim, hatta verenleri buradan kınayacağım! Olur mu arkadaş öyle şey! Sadece şu kadarını söyliyim.. Ya da yok yok hiç söylemiyim işin tadı kaçmasın, merak edin gidin izleyin görün : )



Aybike Esin Tumluer kimdir derseniz kendisi Haliç Üniversitesi Tiyatro bölümü mezunu imiş.. Daha sonra gitmiş İtalya’da Commedia Dell’Arte çalışmış.. Bu aralarda da bir sürü işler yapmış tabii.. Şimdi de gelmiş burda oyunlar yapmaktaymış.. Daha çoklarını yapsın istiyoruz! Hayatta karşı durulacak daha çok şey var hanım! : )

Tüm ekibin eline emeğine sağlık..
Son zamanlarda gülebildiğim oyunların başında gelen “Çok Hücreli Bölünen”i izlemenizi önerir, iyi günler dilerim! ( Edi ile Büdü’ye saygılar ;) )


ÇOK HÜCRELİ BÖLÜNEN

Yazan : Ufuk Tan Altunkaya
Hazırlayan ve oynayan : Aybike Esin Tumluer
Proje Koordinasyon : Didem Kaplan
Afiş tasarım : Erda Gümüş
Teknik Sorumlu : Demet Ergün
(biletler için ; www.mybilet.com)

2 Nisan 2011 Cumartesi

“PORNO CLUB” DER Kİ ; PORNO BİZİM İSYANIMIZ

Hiç aklımızda oyun izlemenin olmadığı bir akşamda, Barış Kıralioğlu girdi kanımıza, tuttu bizi taaaa Taksim’e sürükledi.. Apar topar kendimizi Mekan Artı’da buluverdik bir Cumartesi akşamında. Sebep ; Porno Club

Barış ilk aradığında dedim ki “yaaa bu oyun sanki gündemdeki in-yer-face akımından faydalanalım da işimize bakalım mantığıyla yapılmış gibi geliyor, pek ısınamadım..” Yookk yok ben tanırım ekibi, akım yaygınlaşmadan öncesinde başlanmıştı çalışmaya, önyargılı olma gel dedi. Kendisini haklı buldum ve gittim.Oyun Mekan Artı’da olduğu için bir miktar süzgünlükle beraber tuttuk Taksim’in yolunu..


Geçenlerde de oyunun broşürünü bir kafede görmüştük, hatta internet üzerinden da tanıtım konusunda sıkı çalıştıklarını söyleyebilirim. Daha oyun oynanmaya başlamadan önceki günlere ait birtakım ropörtajlar da bulmak mümkün, zira oyun çıkmadan ufak bir olay yaratmış.

Neyse çok uzatmadan oyuna geçiyorum..


Nişanlısı tarafından aldatılmış, hatta kendi evinde kendi yatağında nişanlısını bir adamla basmış bir genç var karşımızda. Onun karşısında ise evli barklı, ahkam kesen arkadaşı. Bu arkadaşın bir amacı var ; porno dünyasına gerçeklik kazandırmak. Bir sektör haline gelen ve bize mükemmel, kusursuz, arzulanan ama aslında elde edilmesi imkansıza yakın olan ‘sex’i izleten porno dünyasına hızlı bir giriş yapmayı hedefliyor. Kendi filmimizi kendimiz çekelim, ortalığı kırıp geçirelim, paraya da para demeylim diyor. Üstelik insanlığı bu aslında “olmayan” Porno dünyasından kurtarmayı umut ediyor. Biz de bu çerçevede ilerleyen olayları izliyoruz.

Çıkış noktasına baktığınızda oyun çok başarılı. Yine Amerika tarafından abartılmış, şişirilmiş, özendirme amaçlı porno dünyasını eleştiriyor olmasını çok isabetli buldum. Zira bireyler bu porno filmleri izleyerek yüksek beklentilere girip, gerçekle yüzleşince de hayal kırıklığından yetersizlik hissine savrulup duruyorlar.


Fakat keşke ele aldığı konu kadar başarılı örgülenmiş olsaydı oyun.. Halbuki oyunu yazan ve aynı zamanda oynayan Gökhan Erarslan’ın bir oyunu Şehir Tiyatrolarında okuma tiyatrosu olarak sergilenmiş. Kendisi dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dramatik Yazarlık bölümü mezunu. Acaba oyunu popüler akımla aynı yola sokma hevesine mi düşmüş diye düşünmedim değil.

Öncelikle oyunda haddinden fazla ve yersiz küfür var. Metnin büyük kısmı çeşitli küfürlerle bezenmiş. Video görüntüleriyle hareketlendirilen oyun çok büyük bölümünde seyirciye kapalı oynanırken bunun bir noktada kırılmasının mantığını çok anlayamadım.. Ayrıca bayan oyuncumuzu sahnede görmeyi o kadar istedik ki! İki erkeğin en barzist halini bütün bir oyun boyunca görmek biraz içimizi baydı..

Oyunun büyük kısmında gördüğümüz ‘rahatlık’ ile çelişen bir durum gözüme çarptı. İlk sahnede oyuncu arkadaşımız neden elini gerçekten sokması gereken yere sokmuyor acaba? Madem bu kadar sert ve gerçek olma iddasındasınız, bence aksiyona gerçekten yeltendiğini bize göstermelisiniz.. ( yeterince kapalı anlattım mı? J )


Oyun bölümler halinde sunuluyor, bu da aslında oyunu hızlandıran ve izleyici açısından izlenimi kolaylaştıran bir uygulama olmakla beraber, bütün epizotları yukarda bitirmek de bu etkiyi aynı oranda azaltmış.

Gelelim oyunculuklaraaaa.. Kamer Karabektaş belli ki çok çalışmış, rolünü çok ezberlemiş.. Ama ezberlemiş.. Yani tamam, çok kötü değildi ama vasata yakındı diyebilirim. Gökhan Erarslan ise oyuna daha hakim olduğundan (zira kendisi oyunu yazarı) daha rahattı fakat onu da çok beğendiğimi söyleyemiycem..

Herşeye rağmen eleştirdikleri noktayı çok haklı bulduğumun tekrar üstüne basmak isterim. Oyun izlenebilir, bu durumun farkındalığı arttırılabilir..

Ayrıcaaaa, burdan Mekan Artı’ya mesajım var! Oyun bittiğinde soğuktan donmak üzereydik! Halbuki içeri ne kadar da güzel klima taktırmışsınız, süs olsun diye almadıysanız onu çalıştırsanız ya biz de titremeden oyun izlesek...

Saygılar..

Porno Club

Tiyatro Myth

Yazan: Gökhan Erarslan

Yöneten: Neslihan İpek

Işık/ efekt: Soner Turan

Oynayanlar: Gökhan Erarslan, Kamer Karabektaş, Sevcan Yaman

30 Ocak 2011 Pazar

AYNADA KENDİYLE KARŞILAŞAN MİLYONLARCA AYNA

Farketmiş olmalısınız, bir süredir yeni nesil tiyatro oyunlarında birtakım değişklikler var.. İtalyan sahne dışında alternatif mekanlar açılıyor, bu mekanlara göre oyunlar tasarlanıyor.. Rejiler farklılaşıyor.. Ne güzel di mi ? Böyle farklı işler seyretmek, ileri gittiğimizi görmek ne güzel..

Zaten farkındasınız ki bir süredir yazılarımda “Veeee perdeee..” diye bir bölüm yok :) Çünkü artık perde açılmıyor.. Artık ön oyunlar var.. Seyirciyi salona girmeden içine alan gösteriler var.. Evet değişikli işler severiz, “Aynada Kendiyle Karşılaşan Milyonlarca Ayna” da bunlardan birisi.


Oyun, Yezdan Kayacan tarafından “Inside” isimli kısa filmden uyarlanarak yazılmış ve yönetilmiş. Inside, birçoğumuzun izlediğini tahmin ettiğim, çoklu kişilik bölünmesi üzerine 5 dakikalık bir kısa film. Hastamızın içindeki kişiliklerin görünür halleri ve çatışmaları, hastayı yiyip bitirmeleri..


Burda olay şu ki Yezdan Kayacan 20’li yaşlarının başında, konservatuarın birinci sınıfında gencecik bir birey. Sen kalk 5 dakikalık bir kısa filmden hareketle 50 dakikalık bir oyun yaz, üstüne bir de bu oyunu yönet.. Hem de hayran bırakan bir reji sergile.. İnsanın hayreti şaşıyor..


Yapmacık olmaya gerek yok.. Bazı insanlarla sevgi ve nefret arasındaki ince çizgide yürütürsünüz ilişkinizi. Yezdan ve ben de böyleyiz işte.. 1 yılı aşkın süredir birlikte baya vakit geçirdik, güzel bir projeyi hayata geçiren ekibin parçaları olduk.. Buna rağmen ben bu çocuktan böyle güzel bir iş çıkacağını tahim etmemiştim.. Yezdan, beni çok şaşırttın çocuk! :)

Şimdiii oyundan bahsetmek gerekirse, hikayemizi baştan alalım..

Oldukça kalabalık bir grupla izledik oyunu, 8 kişiydik sanırım. Mekan Artı’ya da ilk defa gideceğimiz için oldukça meraklıydık. Akbank’ın sokağından girince “nerdeyiz biz?” diye bir bakındık birbirimize.. Mekanı arar gözlerimiz ve sözlerimizden dolayı aynı amaçla sokakta yürümekte olan Cünyt Türel bizi farketti ve dönüp o buğulu sesiyle “Siz de mi Mekan Artı’ya gidiyorsunuz ? “ dedi.. Sonraki 4 dakikada Cüneyt Türel ile beraber yürüdük ve mekana ulaştık. Biraz mahalle arası, apartman altı olan mekanı garipsemedik desem yalan olur :)


İçerisi mumlu ambiansı ile ilginç ve sahneden gelen yüksek sesli müzik ile merak uyandırıyordu. Oldukça hard core müzik eşliğinde sahneye girdik ve 50 kişilik salondaki sandalyelerimize yerleştik. Bu sırada oyuncular sahnede bir poz oluşturmaktaydı.

Süper bir ışık oyunuyla başladı oyun. Göz kamaştıran ve etkileyici bu girizgah sonrası hastamızın içindeki bölünmüş çoklu kişilikleri tanımaya başladık. Ana tema, çarpıcı bir hikayeye bağlanmış ve detayları ilmek ilmek işlenmiş. Oyun süresinde ışık yine çok etkili kullanılmış. Etkileyici sahneler kurgulanmış, zekice birbirine bağlanmış.


Yine gencecik bir kadrodan oluşan oyuncular çok başarılı. Başrolde izlediğimiz Ulaş Akşit özellikle göze çarpıyor, fekat ekip bütününde çok umut vaadeden bir ekip.. Efekt tasarımda ise yine bilindik bir isim ; Burçak Çöllü :)

Broşürde oyundan bir bölüm yer alıyor ve bunun da bir bölümünde diyor ki ; “Küçük holümüzde yürürken annemle babamın birbirlerine sarılarak ağladıklarını görmüştüm. Babam annemin saçlarını içine hapsetmek ister gibi kokluyordu. O kadar içli ağlıyorlardı ki gözlerinden akıttıkları yaşların odayı dolduracağını, sonra su dolu odada hepimizin boğulacağını hayal ettim. Ben hayal ettim ve onlar ağladı. Odadaki su seviyesi gitgide artıyor, babamın anneme sarılışı yüzünden annemin kemikleri kırılıyordu...”


Oyunun bu bölümünden de anlaşılacağı gibi yazım dili gerçekten etkileyici.. Fakaattt çok hoşnut kalmadığım birkaç şeyi de belirtmeden geçmeyeyim. Oyun in-yer-face tiyatro akımının bir parçası olmakla birlikte küfür dozu bana biraz fazla geldi. Bir de tanıtımların bir kısmında “uyarlayan-yöneten” olarak yazılan Yezdan Kayacan, bir kısmında ise “yazan-yöneten” olarak görülüyor. Bunda bir istikrar olsa daha iyi olur diye düşünüyorum..

Birkaç da uyarım var oyunu izleyeceklere ;

* Oyunda yüksek sesli müzik,silah,uzun süreli karanlık,strobe ve şiddet içeren sahneler bulunmaktadır.Epilepsi ve ileri derecede psikolojik rahatsızlık yaşayan izleyicilere önerilmemektedir.

* Oyuna gitmeden önce “neyden esinlenmiş acaba?” diyerek Inside isimli kısa filmi izlemeyiniz! Oyunun süprizini kaçırmayınız!


Gidiniz, bu oyunu izleyiniz ve sarsılınız.. Şubat ayı programı için ise Mekan Artı’nın internet sitesini ziyaret ediniz..

Ayrıca oyunla ilgili, çoklu kişilik bölünmesi ile ilgili notlar okumak isterseniz oyunun facebook sayfasını ziyaret edebilirsiniz.